اخبار پزشکی

مداخلات پزشکی در چاقی 1

مداخلات پزشکی در چاقی 1

 

 چاقی یک سری شرایط هتروژن است و بسیاری از افراد از چاقی خود و عوارض دارویی درمان چاقی رنج می برند.نظر به اینکه آنها علی رغم ظاهرشان و برخلاف میزان بسیار زیاد چربی شان ، تلاش برای سالم ماندن بسته به تاریخچه خانوادگی و یا شخصی، از موارد مخالف سلامت مثل چاقی و چربی زیاد بدن بصورت منتشر دلالت می کند که بیمار در معرض خطرات سلامتی بسیاری در ارتباط با چاقی است و و این بیمار انتظار دارد درمان های موفقیت آمیز و برای وی سودمند باشد.بنابراین یک رویکرد تهاجمی تصدیق می کند که می تواند به این افراد تغییرات دائمی در خوردن و رفتارهای ورزشی  ، آنهایی که برای کنترل چاقی طراحی شده اند، کمک کند. تکمیل این مداخلات همراه با رفتارهای درمانی برای بیمارانی که قادر نیستند روش زندگی خود را تغییر دهند، لازم است. دارو درمانی برای بیمارانی مناسب است که چاقی آنها بعلت عوارض دارویی بوده و رویکردهای آنها موفقیت آمیز نبوده است.


یک مرد 54 ساله با شکایت  چاقی، وی180 cm  قد و وزن در حال حاضر وی 104 کیلوگرم می باشد.زمانیکه وی در اوایل 20 سالگی بوده ،  70  کیلوگرم وزن داشته و وزن ایشان علی رغمچندین بار رژیم مایع- پروتئین و دیگر رژیم های معمول،که گاهی تا 20 کیلوگرم وزن کم کرده است، اقزایش داشته است. وی تحت درمان با فن فلورامین / فنترامین برای مدت یک ماه قرار گرفت اما ابن داروها بعلت از داروخانه ها جمع آوری شدند، قطع گردیدند.بیمارانی که در ادارات شغل های نشسته دارند، از تنباکو و سیگارو الکل استفاده نمی کنند و در مدت 20 سال گذشته ورزش نکرده اند ، بشدت رو به افزایش داشته اند.وی ذکر میکند که ساعات طولانی در روز چرت می زند و گاهی اوقات در محل کار می خوابد.همسر بیمار از خروپف بلند او در طول این سالها شاکی است.پدر و مادر بیمار نیز چاق هستند. مادرش در سن 61 سالگی بعلت عوارض دیابت نوع 2 و پدرش در اثر بیماری های عروق کرونر قلب در سن 59 سالگی فوت کرده اند.

 در معاینات بالینی ، فشار خون بیمار 95/150 بود . قوز قرنیه و گزانتلاسما یا گزانتومای حاد ندارد.هیچ مدرکی دال بر وجود سندرم کوشینگ ندارد.اما چاقی مرکزی دارد و بجز ادم مختصر در اندامهای تحتانی ، در معاینات بالینی نکته قابل توجهی مشاهده نشد.

در آزمایشات وی قند خون ناشتا 126 mg/dl  و تری گلیسیرید 450 mg/dl  و توتال کلسترول وی 210 mg/dl  و HDL  کلسترول 20mg/dl  می باشد. بجز افزایش مختصر اسید اوریک ، تستهای بیوشیمی نکته قابل توجهی نداشت. در معاینه شبانه در مرکز بیماری های خواب، آپنه (قطع تنفس حین خواب) گزارش شد که  پاسخ آن تهویه با فشار مثبت راههای هوایی یا CPAP بود.

یک خانم 45 ساله با شکایت چاقی – قد وی 168cm  و وزن حال حاضر 90 کیلوگرم می باشد. او در مدت 20 سال گذشته پس از دو بارداری موفق شروع به چاق شدن کرده است.علی رغم چندین بار رژیم معمول، موفق به کاهش وزن چشمگیری نشده است.در طول 3 سال گذشته برنامه منظم پیاده روی داشته است و احساس بهتری دارد. پیاده روی باعث بهبود روند کاهش وزن نشده است. وی مشکل دیگری در سلامت ندارد. سابقه خانوادگی وی، چاقی را ذکر میکند.والدین و پدربزرگ ها و مادربزرگ های وی بطور چشمگیری افزایش وزن داشته اند. پدر و مادر وی در قید حیات هستندو مادربزرگ 93 ساله وی در قید حیات می باشد. در معاینات بالینی، فشار خون 105/70  است و بجز تجمع چربی در ناحیه گلوتئال و لگن ،معاینات بالینی وی مشکلی را نشان نداد.قندخون ناشتا 85mg/dl  و تری گلیسیرید 80 mg/dl و توتال کلسترول 145mg/dl  و HDL وی 75mg/dl و تمام تستهای آزمایشگاهی نرمال بودند.

موارد ذکر شده در این مقاله

 قبل از تصمیم گیری در مورد نوع درمان ، به علل ثانویه چاقی توجه نمایید.عوارض مربوط به درمان چاقی همیشه وجود دارد.بی توجهی به علل ثانویه معمولا یک فرایند رو به افزایش است.در این 2 بیمار، دوران طولانی چاقی و سابقه مثبت خانوادگی ، متاسفانه یکی از دلایل ثانویه چاقی است.بنابراین یک سابقه خانوادگی و فیزیکی مثبت از دلایل مهم چاقی هستند که کشف شده اند.بیمارانی که ار کورتیکواستروئید اگزوژن و یا داروهای ضدافسردگی 3 حلقه ای استفاده می کنند، ممکن است افزایش وزن قابل توجهی را بخاطر عوارض این داروها تجربه کنند. قطع به یقین کاهش وزن همزمان با مصرف این داروها خیلی مشکل می باشد. بیماران باید تحت معاینات علائم فیزیکی که نشانه علل ثانویه چاقی است،مانند کوشینگ،  قرار بگیرند. طبقه بندی یافته های فیزیکی که نشان دهنده عوارض دارویی منجر به چاقی، باید مورد توجه قرار بگیرد. بیمار اول در معرض عوارض چشمی در اثر فشار خون طولانی مدت قراردارد. در مورد معاینات قلبی و عروقی بایدروی تصمیم گیری درباره اولین ارگانی که از فشار خون و چربی خون بالا آسیب می بیند، تمرکز کرد. آپنه حین خواب می تواند باعث ادم پاها در اثر افزایش فشارخون پولموناری شود.بیماری که تحت درمان با فن فلورامین قراردارد باید به امکان ایجاد بیماری های دریچه ای قلب همراه با افزایش فشار خون پولموناری، مورد توجه قرار بگیرد.

   تضاد بین این دو بیمار ، به هتروژن بودن چاقی در انسانها تاکید می کند. هردو بیمار حدود 20 سال است که چاق هستند و BMI آنها تقریبا 32 می باشد. با وجود این شباهت ها ، بیمار اول دارای عوارض بزرگی مثل چاقی بدن و چاقی احشایی ( منظور چربی ارگان های داخلی بدن می باشد) و دیابت ، چربی خون و فشار خون است.در مجموع این بیمار دچار آپنه شدید هنگام خواب که بطور معمول در افراد چاق دیده می شود ، مبتلا است. یک برنامه مدیریت شده موثر بر چاقی می تواند بیشتر عوارض مربوط به چاقی را کم کند و یا از بین ببرد. همچنین CPAP  شبانه یک درمان بسیار موثر برای آپنه حین خواب است و دارو درمانی برای درمان ازدیاد فشارخون و چربی خون و دیابت نوع2 موثر است. هریک از مشکلات سلامتی در این بیمار باید مورد توجه قرار بگیرد.کاهش وزن دائمی ، باعث رفع این مشکلات می شود و نیاز به دارو درمانی را کاهش می دهد. درمان های تهاجمی و مصمم نشان دهنده ریسک بالای چاقی و تاثیر آن در زندگی می باشد.بلعکس در بیمار دوم ، هیچگونه مشکل سلامتی در ارتباط با چاقی دیده نشده  و بنظر می رسید که تا سالها بدون عارضه باشد.درمانهای گران و تهاجمی برای این بیمار برای کاهش ریسک عوارض چاقی ، مناسب بنظر نمی رسد.

در بیمار اول، سومین عارضه، گواه بر حمایت از درمان های تهاجمی برای وی است.وی درحال حاضر در معرض خطرات جدی در ارتباط با چاقی می باشد و تاریخچه فامیلی نشان دهنده مرگ زودرس در ارتباط با بیماری های مربوط به چاقی می باشد. این بیمار دارای چربی های احشایی و چربی های زیرپوستی زیاد در بسیاری از نواحی بدن می باشد توزیع بالای چربی در نواحی فوقانی بدن پیش بینی کننده بیماری های متابولیکی ناشی از چاقی می باشد. بیمار دوم دارای اضافه وزن مساوی ، توزیع کمتر چربی و تاریخچه فامیلی و خانوادگی منفی بیماری های مربوط به چاقی ( با وجود سابقه مثبت چاقی شدید در خانواده) می باشد.اگرچه ارزیابی اولیه در بیماران چاق، ممکن است روند یکسانی داشته باشد، نکات درمانی خیلی متفاوتی برطبق فراهم کردن سودمند ترین و کم خطرترین درمان برای هرشخص می باشد.مهم است به یاد داشته باشید که رسیدن به وزن "ایده آل " برای دستیابی به مزایای سلامتی لازم نیست.در حقیقت کاهش وزن متوسط ( 10 تا 15 درصد وزن بدن) اگر مداوم باشد ، می تواند باعث بهبود خطرات بیماریهای قلبی و عروقی باشد.

 انتخاب مهمترین روش درمان در افراد چاق دارای چندین مرحله می باشد:

    در اولین مرحله: دستیابی به شیوه زندگی افراد  بعنوان هدف بلند مدت برای رسیدن به کاهش وزن است.افرادی که نیاز به کاهش وزن نمی بینند و یا افرادی که نیاز به کاهش وزن را درک کرده اند اما تمایلی به تغییر رفتار خوردن و فعالیت فیزیکی ندارند ، برای درمان کاندید نمی شوند. اگر بیمار آمادگی تغییر را ندارد، باید او را از عوارض دارویی درمان چاقی و دیگر مسائلی که با تغییر رفتار سبب بهبودی می شود ، آگاه کرد.اگر بیماران به این نیاز پی بردند و تلاش کردند، ارزیابی خوراک و نغذیه و عادتهای فعالیت فیزیکی در حال حاضر وی، به اندازه پیشینه تلاش ها برای کاهش وزن ، در دستور کار قرار دارند. یک ارزیابی بادقت همراه با یک رژیم ممکن است یک بینش عمیق که منجر به تغییرات پتانسیلی در عادات خوردن  که می تواند بیمار را به سوی کاهش وزن هدایت کند و سلامتی را بهبود ببخشد، فراهم کند.همچنین ارزیابی ظرفیت بیمار برای شرکت در برنامه های ورزشی کلیدی می باشد. با دانستن نتایج برنامه های قبلی کاهش وزن و پاسخ های شکست، ممکن است باعث کاهش پاسخ مشابه در برنامه های آتی شود.


 تقریبا همه بیماران به آموزش تغذیه بعنوان قسمتی از تلاش برای محدود کردن کالری که منجر به کاهش وزن می شود ، نیاز دارند. افزایش فعالیت بدنی ، یک پیش بینی کننده قوی کاهش وزن طویل المدت است و اگر بیمار آمادگی برای ورزش کردن را دارد، باید ورزش هدف نهایی برای برنامه های درمان چاقی وی باشد. بعضی بیماران به حمایت های بیشتری برای دستیابی به اهداف نهایی اصلاح رفتارهای خوردن و عادتهای ورزش نیاز دارند.که این می تواند با شرکت در ورزشهای گروهی با افراد مشابهی که نیاز به متخصص تغییر رفتار دارند، تحقق یابد.در نهایت دارودرمانی ممکن است یک انتخاب دیگر برای بعضی بیماران باشد به همان اندازه که جراحی های چاقی یک انتخاب برای خیلی از بیماران چاق است.

زمان انتشار: (2 سال قبل)